ขอบใจที่มาเดินข้างชั้น
ชั้นขอโทด ที่ไม่เคยแสดงความรู้สึกจริงๆ ให้แกรู้สักที
ก็ชั้นกลัวแกจะเปลี่ยนไปจิงๆ ... แล้วชั้นจะไปหาเพื่อนใจดีแบบแกได้ที่ไหน
ชั้นชอบทุกๆ อย่างที่แกทำ ชั้นชอบยิ้มของแก เสียงของแก
ชอบเวลาที่ข้ามถนนกับแก เดินกับแก คุยกับแก
ชั้นชอบที่ชั้นได้ลากแกไปนู้นนี่ ชั้นชอบเวลาที่แกทำเป็นดุชั้น
ถึงแกจะชอบวางสายโทรศัพท์ก่อน ชั้นก้อชอบที่จะโทไปหาแก
ชั้นอึดอัดมากเลยว่ะ ที่ต้องมานั่งแอ๊บ เก๊ก ว่าไม่ได้คิดอะไร
ทั้งๆที่ในใจมันเต้นแรงทุกทีที่เจอหน้าแก ...
ชั้นไม่รู้ว่าหลังจากนี้ เราจะมีโอกาสได้ใกล้กันเหมือนก่อนรึเปล่า
เพราะดูเหมือนแกจะห่างชั้นไปทุกวัน
ชั้นไม่รู้ต้องทำยังไง
ชั้นรู้ว่าชั้นเปลี่ยนไป
ชั้นคุยไม่สนุกเหมือนเมื่อก่อน ชั้นไม่แกล้งแก ไม่อำ ไม่กวนแก
ชั้นทำไม่ได้ว่ะ ก็มันชอบไปแล้ว มันไม่เหมือนเพื่อนคนเดิมอ่ะ
จะให้ชั้นกวนแก แบบที่เคยทำ ชั้นพยายามกี่ทีมันก็กลายเป็นเขินไปทุกที
ถ้าแกมีคัยอยุ่ในใจก็บอกกันหน่อยได้ป่าววะ ... ชั้นจะได้ไม่คิดเรื่องแกอีก
อย่างน้อยเราก้อคุยกันบ่อยนี่ เรื่องนี้บอกกันหน่อยก้อได้ น่า
.
.
ปล, ชั้นก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมชั้นต้องชอบเพื่อนตัวเอง
ชั้นพยายามแล้ว .... แต่มันห้ามไม่ได้จริงๆ ......
เวลาที่เราคุยกัน มีคำสรรพนาม 3 คู่ที่เราใช้กันตลอด
1. ชื่อของเรา
2. กุกับเมิง
3. นายกับเรา
จริงๆ ชั้นไมได้อยากจะใช้คำพวกนี้ ชั้นอยากจะเรียกแกว่า "แก"
ชั้นอยากจะเรียกแทนตัวเองว่า "ชั้น"
ชั้นว่ามันน่ารักดีว่ะ ..................
แต่ที่ไม่ใช้เพราะไม่อยากให้แกคิดไปถึงหนังเรื่อง "เพื่อนสนิท"
เดี๋ยวแกจะไม่อยากมาสนิทกับชั้น - -*
ปล,, มาบ้านชั้นอีกนะ ... มาทำงานด้วยกัน
อย่างน้อย เราก็ได้ใกล้กันนิดนึงก่อนจบก็ยังดี ... ไว้ตอนเลี้ยงรุ่น ชั้นจะบอกแก
04.04.2010
เราไม่รู้ว่าความรู้สึกนี้มันเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่
รู้แต่ว่าเราต้องคอยห้ามความรู้สึกของตัวเองเอาไว้ตลอดเวลา
เพราะถ้านายรู้ บางทีนายอาจจะเปลี่ยนไป
เรารู้ว่านายไม่เคยคิดกับเรามากกว่าเพื่อน
และนายก็แอบชอบเพื่อนสาวของเราอยู่
เราเห็นนะว่านายเซฟ รูปคอเลคชั่นของเพื่อนสาวเราไป
ความใกล้ชิดของเรามันไม่ช่วยอะไรเลย .. มีแต่จะเพิ่มเส้นบางๆ ทำให้เราห่างกันทุกที
เรารู้ว่านายไว้ใจเรา เรารู้ว่านายจริงใจกับเรา
แต่นายต้องไม่รู้แน่ๆ ว่า ........... เราไม่ได้คิดกับนาย อย่างที่นายคิดกับเรา
ทุกๆ ทีเราทำตลก ทำเป็นไม่สนใจ ทำแทะโลมให้นายหัวเราะ
แต่เพลง " กลัว ของ Tattoo Color " ที่นายเปิดฟังกลับทำให้เราเศร้าอยู่ในใจ
.
.
มันอาจจะน้ำเน่านะ เอนทรี่นี้
แต่ก็นั่นล่ะ มันคือความรู้สึกของเราจริงๆ
ความรู้สึกที่เราพูดกับใครไม่ได้
ก็เราจะบอกใครได้ล่ะ ... ในเมื่อนายก็เพื่อนเรา แล้วคนที่นายชอบ ก็เพื่อนเรา.